|
កម្ពុជា ព្រះសហគមន៍កាតូលិកផ្តល់អាជីពដល់ស្រ្តីជនបទ
Posted: 23rd August 2005
សិស្សកាត់ដេរនៅកំពង់ធំ
|
ភ្នំពេញ(C.S.C)៖ ម៉ាស៊ីនដេរប្រមាណជា ១៨គ្រឿងត្រូវបានតំរៀបតាមលំដាប់នៅក្នុងបន្ទប់តូចមួយស្ថិតក្នុងព្រះវិហារកាតូលិកខេត្តកំពង់ធំដែលកន្លែងនោះមានឈ្មោះថា "សិប្បកម្មដេរកាបូប"។អ្នកគ្រូមុំណារីអាយុ ៤៦ឆ្នាំ បានមានប្រសា សន៍ប្រាប់អោយដឹងថានារីដែលមករៀននៅទីនេះគឺសុទ្ធសឹងតែជាអ្នកដែលមានជីវភាពក្រីក្រនិងមកពីខេត្តឆ្ងាយៗ។អ្នកគ្រូបន្ថែមទៀតថាមុខវិជ្ជានេះជារបរស្នូលមួយសំរាប់ជួយដល់ក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេអោយមានជីវភាពធូរធារបាននៅពេលអនាគតសំរាប់ស្រ្តីនៅតាមជនបទ។
លោកបូជាចារ្យង៉ែតវិន័យជាបូជាចារ្យប្រចាំនៅព្រះវិហារកាតូលិកខេត្តកំពង់ធំបានមានប្រសាសន៍ថាសិប្បកម្មកាត់ដេរនេះបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ ២០០៣ មក។លោកឪពុកបន្ថែមទៀតថាកាបូបដែលដេររួចហើយគឺត្រូវដាក់លក់នៅក្នុងព្រះវិហារហើយនិងមានយកទៅលក់នៅប្រទេសក្រៅតាមរយៈលោកបូជាចារ្យផ្សេងៗដែលលោកនាំយកទៅនិងពេលខ្លះក៏មានភ្ញៀវទេសចរមកទិញផងដែរ។អ្នកគ្រូណារីបានអោយដឹងទៀតថាផលិតផលទាំងនេះមិនត្រូវបាននាំយកទៅលក់នៅលើទីផ្សារក្នុងស្រុកទេដោយសារតែវាមានតំលៃខ្ពស់ជាងគេ។នេះក៏ដោយសារតែក្រណាត់ដែលយកមកដេរនោះមានគុណភាពល្អជាងរបស់នៅតាមទីផ្សារ។
កញ្ញាជីមសុខឈៀងអាយុ ២៦ឆ្នាំកំពុងតែត្រៀមក្រណាត់ដើម្បីកាត់កាបូបនោះបានឲ្យដឹងថាថវិកាដែលនាងទទួលបានពីការដេរកាបូបនេះគឺនាងយកទៅផ្គត់ផ្គង់ដល់ជីវភាពគ្រួសារដែលមានសមាជិកក្នុងបន្ទុករហូតដល់ ៦នាក់។នាងបំភ្លឺឲ្យដឹងទៀតថាការងារនេះជាការងារមួយដ៏ល្អសំរាប់ស្រ្តីទូទៅជាពិសេសស្រ្តីដែលនៅតាមស្រុកស្រែចំការព្រោះពួកគេមិនមានលទ្ធភាពក្នុងការសិក្សាឲ្យបានច្រើនដូចអ្នកនៅតាមទីក្រុងឡើយ។ដូចនេះហើយមានតែការងារកាត់ដេរនេះទេដែលផ្តល់អនាគតដល់ពួកគេបានរហូត។ចំណូលដែលពួកគេទទួលបានជាមធ្យមក្នុង ១ខែចំនួន ៨៥០០០ រៀល។លោកបូជាចារ្យវិន័យបានបញ្ជាក់បន្ថែមទៀតថាអ្នកដេរទាំងអស់គឺទទួលបានថវិកាទៅតាមចំនួនកាបូបដែលគេធ្វើបាន។មានន័យថាបើដេរបានច្រើននិងទទួលបានភាគរយច្រើនទៅតាមនោះដែរ។
យ៉ាងណាមិញនៅព្រះវិហារតាពូងដែលស្ថិតនៅក្នុងខេត្តបាត់ដំបងក៏មានសាលាកាត់ដេរសំលៀកបំពាក់មួយដែរដែលមានឈ្មោះថាសាលាកាត់ដេរតាពូង។អ្នកគ្រូសាតខនបានឲ្យដឹងថាសាលានេះបង្កើតនៅថ្ងៃទី០២ ខែសីហាឆ្នាំ ២០០៤ ដែលសិស្សក្នុងមួយវគ្គៗ មានចំនួន ១០នាក់ហើយមានអាយុពី១៦ ឆ្នាំឡើងនិងចំណាយពេល ១០ខែ ក្នុងមួយវគ្គ។អ្នកគ្រូបន្តទៀតថាពួកគេពេលបញ្ចប់វគ្គសិក្សានេះទៅនឹងអាចយកចំណេះដឹងនេះទៅប្រកបអាជីពជួយជីវ ភាពគ្រួសារបាន។ការសិក្សាពីកាត់ដេរនេះមានភាពលំបាកដោយសារតែកូនសិស្សមួយចំនួនចាប់ពុំសូវបាន។ចំពោះសំលៀកបំពាក់ដែលកាត់បានហើយពេលខ្លះត្រូវបានអ្នកស្រុកនៅទី នោះមកទិញប៉ុន្តែមិនសូវជាញឹកញាប់ប៉ុន្មានទេ។ខែខ្លះអាចលក់បានពី៤-៥ម៉ឺន រៀលឬពី៧-៨ ម៉ឺនរៀល។នេះបើតាមប្រសា សន៍របស់អ្នកគ្រូសាតខនដែលធ្វើគ្រូរយៈពេល ២ឆ្នាំមកហើយ។
កញ្ញាមុន្នីម៉ានីនសិស្សរៀននៅទីនេះអស់រយៈពេល ១០ខែមកហើយនោះបានឲ្យដឹងថានាងចាប់អារម្មណ៍មកនៅទីនេះដោយសារតែនាងស្រឡាញ់អាជីពនេះតាំងពីតូចមកម្ល៉េះហើយនៅពេលដែលមានសាលានៅជិតផ្ទះទើបធ្វើឲ្យនាងមកចូលរៀន។នាងបានឲ្យដឹងថានៅពេលនាងរៀនចេះហើយនាងនឹងយកចំណេះទាំងនេះទៅប្រកបរបរដោយខ្លួនឯងនៅឯផ្ទះរបស់នាងដើម្បីជួយដល់ក្រុមគ្រួសាររបស់នាង។
Article Source: ការិយាល័យផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានកាតូលិក
|
Print this page
News #241