|
បុណ្យចូលឆ្នាំនៅកំពង់ចាម
Posted: 20th May 2005
ការស្រង់ព្រះឈើឆ្កាងថ្ងៃចូលឆ្នាំ
|
កំពង់ចាម(C.S.C)៖តាំងពីគ.ស ២០០២ សមាជិកគណៈកម្មាធិការព្រះសហគមន៍កំពង់ចាមនាំគ្នារិះគិតអំពីរបៀបប្រារព្ធពិធីចូលឆ្នាំថ្មីអោយបានស្របតាមប្រពៃណីខែ្មរយើងផងនិងជាឱកាសផ្តល់អោយគ្រិស្តបរិស័ទខ្មែរបញ្ចេញជំនឿរបស់ខ្លួនផង។
មុនដំបូងយើងបានរិះរកពិធីផ្សេងៗដ៏សំខាន់ជាងគេដែលជាជាតិខ្មែរធ្លាប់ធ្វើក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃក្នុងពេលចូលឆ្នាំថ្មីនោះ។ក្រោមមកយើងបានខិតខំអោយបានយល់អត្ថន័យ និងគោលដៅពិធីទាំងនោះ។នៅទីបញ្ចប់យើងស្វែងរកពិធីដែលគ្រិស្តបរិស័ទអាចធ្វើបានក្នុងថ្ងៃទាំងបីដោយរក្សាលំនាំតាមប្រពៃណីនិងរកវត្ថុមួយដ៏សំខាន់អោយគេឃើញសម្រាប់ភ្ជាប់ជំនឿគ្រិស្តបរិស័ទនិងប្រពៃណីខ្មែរ។
ថ្ងៃដើមដំបូងជាថ្ងៃចូលក្នុងឆ្នាំថ្មីគឺបងប្អូនខ្មែរយើងទទួលទេវតាឆ្នាំថ្មី។ក្រុមគ្រួសារនីមួយៗសុទ្ធតែរៀបចំអាសនៈទទួលទេវតាថ្មីនោះ ដែលទ្រង់យាងមកតាមពេលកំណត់ហើយប្រទានព្រះពរដល់ក្រុមគ្រួសារនោះ។ចំពោះគ្រិស្តបរិស័ទវិញថ្ងៃចូលក្នុងឆ្នាំថ្មីនោះ ហុចឱកាសអោយគេនឹករលឹកអំពីព្រះហប្ញទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងព្រះឧបការគុណព្រះអង្គដែលទ្រង់នៅតែប្រោសប្រទានព្រះពរដល់មនុស្សលោក។ ជំនឿចំពោះទេវទូតរក្សាខ្លួន ជាជំនឿម្យ៉ាងរំព្ញកយើងអំពីព្រះជាម្ចាស់គង់នៅជាមួយយើង ថែរក្សាយើងនិងប្រទានពរដល់យើងដោយឥតឈប់ឈរ។ នៅថ្ងៃដើមដំបូងនោះយើងថ្វាយអភិបូជានឹកដល់ទេវទូតដែលថែរក្សាយើង។ យើងលាតត្រដាងពិធីថ្វាយតង្វាយអោយបានវែងគឺយើងនាំគ្នាថ្វាយធាតុទាំងបួនដែលជាប្រភពនៃជីវិតគឺទឹកដីខ្យល់ភ្លើង។ យើងក៏យកម្ហូបផ្សេងៗយកផ្កាភ្ញី និងវត្ថុផ្សេងៗជាតំណាងអំពីការងារដែលមនុស្សធ្វើ មកថ្វាយដែរ។ ពេលចុងក្រោយលោកបូជាចារ្យជូនពរទាំងបីថ្ងៃនៃពិធីចូលឆ្នាំថ្មី។អាសនៈតូចដែលក្រុមគ្រួសាររៀបចំនៅមុខផ្ទះនីមួយៗ ជួយអោយភ្ជាប់ទាំងភ្នែក ទាំងចិត្តនិងជំនឿនេះ។ គ្រិស្តបរិស័ទត្រូវបន្ថែមវត្ថុជាសញ្ញាសំគាល់អំពីជំនឿរបស់ខ្លួន គឺយករូបឈើឆ្កាងរូបភាពផ្សេងៗ មានទៀន។ ល។មកតម្កល់។
តាមធម្មតានៅថ្ងៃទីពីរប្រជាជនតែងតែទៅវត្តដើម្បីចូលរួមពិធីផ្សេងៗនៅជុំវិញភ្នំខ្សាច់។ភ្នំដ៏តូចនោះជានិមិត្តរូបអំពីចេតីយ៍គេដាក់ធាតុព្រះពុទ្ធជាព្រះបរមគ្រូក្រោយពេលព្រះអង្កចូលបរិនិព្វាន។អ្នកដែលសង់ចេតីយ៍នោះឡើងវិញមានបំណងចង់ទទួលបុណ្យពីព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនឯងដល់ក្រុមគ្រួសារដល់ភូមិជាពិសេសអោយបានមគ្គផលទាំងប្រាំប្រការ គឺអាយុវណ្ណៈ សុខៈពលៈនិងបដិភាណៈ។គ្រិស្តបរិស័ទខ្មែរសម្រេចនឹងរក្សាទុកភ្នំនោះ ព្រោះភ្នំនោះជានិមិត្តរូបរំឭកគេអំពីភ្នំលលាដ៏ក្បាល ជាកន្លែងព្រះយេស៊ូសោយទីវង្គតនិងទទួលព្រះជន្មថ្មីជាកំពូលនៃព្រះហប្ញទ័យប្រណីសន្តោសរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងជាប្រភពនៃការសង្រ្គោះ។ នៅខាងដើមពិធីគ្រិស្តបរិស័ទជួបជុំគ្នានៅខាងមុខព្រះវិហារនៅជុំវិញកន្លែងដែលគេដោតឈើឆ្កាងបីដើម។គេដាក់ទានជ័យនៅក្បែរកន្លែងនោះ។យើងនាំគ្នាអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ដែលសង្រ្គោះមនុស្សលោកនិងប្រទានព្រះជន្មផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ។ នៅពេលនោះគេសូត្រធម៌លើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ដោយរាយឈ្មោះសន្តបុគ្គលសូមសន្តបុគ្គលនិងដូនតាជួយអង្វរអោយយើងផង។គ្រិស្តបរិស័ទម្នាក់ៗមានដោតធូបមួយដើមម្នាក់ៗដើម្បីបញ្ជាក់ជានិមិត្តរូបថាខ្លួនចូលរួមក្នុងព្រះសហគមន៍របស់ជនដ៏វិសុទ្ធដែលទទួលការសង្រ្គោះ។
ថ្ងៃទីបីជាថ្ងៃស្រង់ព្រះនិងលាងខ្លួនដូនតា។កាយវិការនេះបញ្ជាក់ថាអ្នកជឿហើយកូនចៅដឹងគុណព្រះពុទ្ធនិងដូនតា។ពេលធ្វើពិធីលើកតម្កើងព្រះបន្ទូលក្នុងអភិបូជាយើងសូត្រអត្ថបទលូកា ៧,៣៦-៥០ (ស្រីពេស្យាលាងជើងព្រះយេស៊ូ) ហើយចាយពេលវេលាយ៉ាងយូរមកលាងឈើឆ្កាងមួយធំដែលមានឆ្លាក់រូបព្រះយេស៊ូ។ ម្នាក់ៗមកលាងឈើឆ្កាងមួយៗទាំងថ្នម គឺលាងឈើឆ្កាងដែលជានិមិត្តរូបអំពីព្រះយេស៊ូដែលខ្លួនស្រឡាញ់នោះ។ ពេលអភិបូជាចប់កូនៗនិងយុវជនលាងដៃឪពុកម្តាយនិងបូជាចារ្យ។ពេលចេញពីព្រះវិហារ គេចាក់ទឹកទៅវិញទៅមកតាមប្រពៃណីថ្ងៃទីបីនៃពិធីស្រង់ព្រះនោះ។ពិធីនេះមិនគ្រាន់តែជាពិធីអរព្រះគុណប៉ុណ្ណោះទេគឺបញ្ជាក់ថាព្រះកាយព្រះគ្រិស្តមិនមែនជារូបធ្វើពីឈើប៉ុណ្ណោះទេគឺជារូបអ្នកក្រីក្រវិញ។
នៅថ្ងៃទាំងបីជនជាតិខ្មែរក៏ចូលចិត្តនិងពិធីប័ង្សុកូលគឺគេអង្វរព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ដូនតា គ្រូបាធ្យាយអ្នកមានគុណលើខ្លួន និងឧទ្ទិស បុណ្យកុសលដល់គាត់។ ចំពោះយើងជាគ្រិស្តបរិស័ទវិញ ពិធីនេះហុចឱកាសអោយបញ្ជូនមរណបុគ្គលទាំងនោះទៅព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងប្រាកដដោយព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណាព្រមទាំងសូមអោយគាត់ជួយអង្វរព្រះអង្គតាមអោយយើងដែលកំពុងធ្វើដំណើរនៅនាលោកនេះ។ព្រះសហគមន៍ នៅស្ថានបរមសុខនិងព្រះសហគមន៍នៅលើផែនដីនេះរួបរួមគ្នាក្នុងអង្គព្រះគ្រិស្ត។ក្នុងពិធីដ៏ខ្លីនេះធ្វើនៅផ្ទះលោកបូជាចារ្យប្រោះទឹកទាំងលើផ្ទះ ទាំងលើអ្នករស់នៅក្នុងផ្ទះនោះសូមព្រះជាម្ចាស់ប្រទានដល់មនុស្សម្នាក់ៗ។
Article Source: ការិយាល័យផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានកាតូលិក
|
Diocese of Kompong Cham - Article #210