សំនួរៈតើផ្ទះអ្នកជំងឺ ឬ មណ្ឌលសុខភាពផ្សារតូចនេះចាប់កកើតពីពេលណាមក?
សាវីយេហូសេៈ មណ្ឌលនេះបានបង្កើតឡើង ដោយឆន្ទៈរបស់លោកអភិបាលដេតម្ប ហើយចាប់ផ្តើមដំណើរការឡើងនៅឆ្នាំ១៩៩២។ មណ្ឌលនេះស្ថិតនៅ ចំកណ្តាលរាជធានីភ្នំពេញ ស្ថិតនៅផ្សារតូចភាគខាងជើងទីក្រុង។ អាគារដែលគេហៅថា “មណ្ឌលសុខភាពផ្សារតូចនេះ” ជាមណ្ឌល ដែលបានសាងសង់ឡើងនៅពេលដ៏ជាក់លាក់មួយសម្រាប់ទទួលអ្នកជំងឺ ជាពិសេសចំពោះជនពិកា និងជាអ្នកចំណុះជើងព្រះវិហារ (អ្នកដែលរស់នៅជិតៗព្រះវិហារ) ជាអ្នកដែលប្រមូលផ្តុំគ្នាធ្វើសកម្មភាពនានា នៅភ្នំពេញមានដូចជាៈ សកម្មភាពសម្រាប់ព្រះវិហារ ក្រុមយុវជន ការបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈកាត់ដេរ របាំប្រពៃណី បង្រៀនព្រះគម្ពីរ…….។ល។ យ៉ាងហោចណាស់ក៏ជា កន្លែងស្នាក់នៅសំរាប់អស់អ្នកដែលបាត់បង់នូវសិទ្ធនិងសេរីភាពដែរ។
សំនួរៈ តើមណ្ឌលនេះ បានកើតឡើងស្ថិតក្នុងក្របខ័ណ្ឌអ្វី?
សាវីយេហូសេៈ នៅពេលដែល ការត្រួតត្រារបស់វៀតណាម នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ត្រូវបានបញ្ចប់ចាប់តាំងពី ឆ្នាំ ១៩៩០ មកនោះ។ ការចាប់ផ្តើម កសាងបន្តិចម្តងៗរបស់ព្រះវិហារ ត្រូវបានរៀបចំឡើងសារជាថ្មី។ ក្នុងការរៀបចំនេះ គេបានបង្កើតជាគណៈកម្មាធិការបង្រៀនព្រះគម្ពីរ និងក្រុមសង្គហៈ (សំរាប់សកម្មភាពជួយសង្រ្គោះ)។ មណ្ឌលនេះ អាចដំណើរការទៅបាន គឺពឹងផ្អែកទៅលើអង្គភាព ដែលនៅភ្នំពេញនេះ ហើយសកម្មភាពរបស់ពួកគេ គឺត្រូវបានទ្រទ្រង់ ដោយគណៈកម្មការសង្គហៈរបស់គ្រីស្តបរិស័ទជើងព្រះវិហារ។ នៅតាមបណ្តាខេត្តនានា ក្រុមសង្គហៈតំបន់ ជាអ្នកបញ្ជូនអ្នកជំងឺមកភ្នំពេញ។ អ្នកជំងឺ ដែលបានមកព្យាបាល នៅក្នុងមណ្ឌលនេះ ត្រូវតែមានការអនុញ្ញាតិ ពីក្រុមសង្គហៈមូលដ្ឋានរបស់គេជាមុនសិន។
សំនួរៈ ក៏ប៉ុន្តែនោះមានន័យថាៈ មណ្ឌលនេះទទួលស្វាមន៍ ចំពោះអ្នកជំងឺណាដែលកាន់សាសនាកាតូលិកតែប៉ុណ្ណោះមែនទេ?
សាវីយេហូសេៈ មិនដូច្នោះទេ មជ្ឈមណ្ឌលនេះមិនមែនទទួលស្វាគមន៍តែចំពោះអ្នកជំងឺណាដែលកាន់សាសនាកាតួលិកតែប៉ុណ្តោះទេ។
សំនួរៈ តើមណ្ឌលនេះបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណងអ្វី? តើអ្វីជាកត្តាចម្បងដែលគេត្រូវធ្វើនោះ
សាវីយេហូសេៈ សាវីយេហូសេៈគោលបំណងចម្បងរបស់មណ្ឌលនេះ គឺត្រូវបានអនុញ្ញាតិអោយប្រជាជន ដែលមកពីតាមបណ្តាលខេត្តនានា អាចមកសំរាកព្យាបាលនៅភ្នំពេញបាន។ ហើយនេះ គឺជាអ្វី ដែលឆ្លើយតបទៅ នឹងសេចក្តីត្រូវការជាចាំបាច់របស់ពួកគេគឺៈ
- កង្វះខាតរចនាសម្ព័នផ្នែកសុខាភិបាលៈ បច្ចុប្បន្ននេះ មានបណ្តាញមណ្ឌលព្យាបាល តាមបណ្តាខេត្តមួយចំនួនមានប្រសិទ្ធិភាពតែចំពោះជំងឺស្រាលៗប៉ុណ្ណោះ។ សំរាប់ជំងឺធ្ងន់ធ្ងរដូចជា ការវះកាត់ ការព្យាបាលរយៈពេលយូរ.......។ល។ ត្រូវនាំអ្នកជំងឺ មកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យក្រុងភ្នំពេញ។
- ភាពក្រីក្រៈ សម្រាប់រោគគាធ្ងន់ធ្ងរ មណ្ឌលរក្សាការសុំយោបល់សម្រាប់អ្នកជំងឺ ដែលជាអ្នកទីទ័លក្របំផុត។
មជ្ឈមណ្ឌល បានសម្រួលដល់ប្រជាជន ដែលមកពីតាមបណ្តាលខេត្តនានាមួយចំនួន អាចចូលទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យក្រុងបានដែរ ទោះបីជាអ្នកជំងឺ មិនមានអនាម័យ និងមានសម្លៀកបំពាក់មិនគប្បីក៏ដោយ ក៏បញ្ហាដែលមានជាញឹកញាប់និងអំពើពុករលួយ ដែលចេះតែកើតមានឡើងនៅក្នុងចំណោមមន្ទីរពេទ្យមួយចំនួន ដែលជាហេតុធ្វើអោយខូចខាតដល់ប្រព័ន្ធសុខាភិបាលសាធារណៈរបស់ប្រទេសនេះ ដោយអ្នកជំងឹម្នាក់ត្រូវចំណាយលុយ ដើម្បីបានឈ្មោះចុះក្នុងបញ្ជីរ រង់ចាំវេជ្ជបណ្ឌិត ឬវេជ្ជបញ្ជា ឬការចាក់ថ្នាំពីមន្ទីរពេទ្យ។ល។ ឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍និងទំនាក់ទំនងនេះមណ្ឌលមានឥទ្ធិពលនិងប្រសិទ្ធិភាពក្នុងការនាំអ្នកជំងឺទៅមន្ទីរពេទ្យជាជាងអ្នកជំងឺទៅមន្ទីរពេទ្យដោយខ្លួនឯង។ រាល់អ្នកជំងឺត្រូវបានមណ្ឌលយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការបញ្ជូនទៅមន្ទីរពេទ្យដើម្បីព្យាបាលផ្គត់ផ្គង់ឱសថពីគ្រោះយោបល់(ជាមួយមន្ទីរពេទ្យ) អោយស្នាក់នៅព្រមទាងឧបត្ថម្ភអាហារនិងចំណាយថវិការលើការដឹកជញ្ជូនពីតាមបណ្តាខេត្តមកភ្នំពេញ។
សំនួរៈ តើមានអ្នកជំងឺប៉ុន្មាននាក់ដែលសំរាកព្យាបាលនៅ ក្នុងមណ្ឌលសុខភាពនោះ?
សាវីយេហូសេៈចំនួនអ្នកជំងឺមានកំណើនឬថយចុះ អាស្រ័យលើប្រភេទជំងឺហើយនិងតម្លៃព្យាបាល។ ថវិការជាមធ្យមដើម្បីអោយមណ្ឌលដំណើរការបានគឺពី$១៨០០(មួយពាន់ប្រាំបីរយដុល្លាអាមេរិក)ទៅ$២០០០(ពីរពាន់ដុល្លាអាមេរិក)ក្នុងមួយខែ។ ថវិការមួយចំនួនបានមកពីសហគមន៍កាតូលិកភាសាបារាំងនៅ ទីក្រុងតូក្យូប្ររទេសជប៉ុន។ ហើយគម្រោងនេះមិនអាចដំណើរការបានប្រសិនបើគ្មានការទ្រទ្រង់នោះទេ។ ហើយថវិការនេះក៏មានការចូលរួមពីអ្នកដែលរស់នៅប្រទេសបារាំងឬក៏អ្នកដែលឆ្លងកាត់ប្រទេសកម្ពុជា បេសកម្មក្នុងប្រទេសរបស់ប៉ារីស(MEP) ព្រះសហគមន៍ភាសាបារាំងនៅភ្នំពេញផងដែរ។ ពិតមែនហើយចំនួនថវិការកាន់តែ ច្រើននោះយើងក៏នឹងអាចបង្កើនការជួយដល់អ្នកជំងឺកាន់តែ ច្រើនឡើងផងដែរ។
សំនួរៈ តើមណ្ឌលនេះ ធ្វើការងាររបស់ខ្លួនយ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ?
សាវីយេហូសេៈ មណ្ឌលនេះគ្រប់គ្រងឡើងដោយមនុស្សបីនាក់ដែលនៅក្រោមការទទួលខុសត្រូវរបស់លោកឪពុក បប់ (Fr. BOB) រួមទាំងបងស្រី វីរីហ្ស៊ីនីញ៉ា(Viriginia)ជាបងស្រីរបស់សន្តវាំងសង់ប៉ូល ដើមកំណើតជនជាតិហ្វីលីពីននិងជាគិលានុបដ្ឋាកយិកា។ គាត់ជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់ថ្នាំពេទ្យអោយអ្នកជំងឺគាត់ជាអ្នកធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដំបូងនៅពេលអ្នកជំងឺមកដល់។ បន្ទាប់មកបងស្រីជាអ្នកសម្រេចចិត្តបញ្ចូនអ្នកជំងឺទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យណាមួយ ឬក៏ត្រូវព្យាបាលជាមុនសិន ប្រសិនបើអាចធ្វើទៅ បាន។ (មណ្ឌលមានឱសថស្ថានតូចមួយ សម្រាប់ព្យាបាលជំងឺធម្មតា)។ លោក អេង ទ្រី ជាអ្នកដឹកអ្នកជំងឺទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ ទៅតាមប្រភេទជំងឺដែលអ្នកជំងឺឈឺត្រូវព្យាបាល។ ហើយជាចុងក្រោយនេះ នៅក្នុងមណ្ឌលសុខភាពនោះមានស្រ្តីម្នាក់ជាអ្នកដាំស្លរព្រមទាំងជាអ្នកថែទាំនិងបោសសំអាតផងដែរ។
បទសម្ភាសន៍សម្រាប់ព្រឹត្តិប័ត្រទីនេះនិងឥឡូវនេះរបស់បុព្វជិតកាតូលិកភាសាបារាំងនៅតូក្យូ ប្រទេសជប៉ុនលេខ១១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០០២។
Diocese of Phnom Penh
